LA PIEL QUE HABITO

In een prachtig landhuis even buiten Toledo heeft plastisch chirurg Robert Ledgard een privé-kliniek ingericht. Hier werkt hij aan zijn grote passie: het ontwikkelen van kunstmatige huid die veel sterker is dan normale menselijke huid, maar even gevoelig. Hij is al twaalf jaar met dit onderzoek bezig, sinds zijn vrouw zelfmoord pleegde nadat haar prachtige gezicht door brandwonden verminkt was geraakt.

Met zijn huidige kennis had Ledgard haar toen kunnen helpen. Hij kan zijn vorderingen moeilijk bekend maken, want hij overtreedt de ethische codes van zijn vakbroeders.In een van de kamers van zijn huis houdt hij namelijk een jonge vrouw gevangen, Vera, die hij als proefkonijn gebruikt. Deze beeldschone Vera is meestal gehuld in een nauwsluitend huidkleurig pak en doodt de tijd met yoga, een dagboek bijhouden op de muur en handwerken. Ze wordt via een keukenlift van eten en drinken voorzien door Ledgards toegewijde huishoudster Marilia, die ze echter nooit te zien krijgt. Marilia kan Vera echter te allen tijde in de gaten houden via beeldschermen. Als ze op een dag bezoek krijgt van haar criminele zoon valt diens oog op zo'n monitor…
In flashbacks leren we bovendien het trieste lot kennen van Ledgard enigszins labiele dochter Norma, die zich op een feestje liet versieren door een dronken losbol. Ledgard zou geen goede vader zijn als hij dat die jongen niet zeer kwalijk nam.

Na zijn wat mindere vorige film 'Los abrazos rotos' komt Almodóvar ijzersterk terug met de thriller 'La piel que habito' (de huid waarin ik woon). Het gegeven is ontleend aan de roman 'Tarantula' van Thierry Jonquet, maar dat zette de regisseur verder helemaal naar zijn eigen hand. 

Voor het eerst in 21 jaar speelt Antonio Banderas, die door Almodóvar voor de film was ontdekt, weer mee. Ook Elena Anayawas eerder bij hem te zien: als de comapatiënte in 'Hable con ella'. Met haar yoga-oefeningen trekt de door haar gespeelde Vera zich terug in het enige deel van haar lichaam waar Ledgrand niet bij kan. Voortdurend wacht ze op het moment dat ze de kamer zal kunnen ontvluchten…
Robert Ledgard is een typische 'mad scientist', een kruising tussen Pygmalion en dr. Frankenstein, met een snufje Vertigo van Hitchcock. Hoe Vera in zijn handen viel en wat precies zijn bedoelingen met haar zijn, wordt pas in de loop van de film duidelijk. Er staan de kijker heel wat verrassingen te wachten!