WINTER VACATION

‘Winter Vacation’ speelt zich grotendeels af op de laatste dag van de wintervakantie in een mistroostig industriestadje. Dat er weinig gebeurt, is een understatement. Een groepje scholieren dat zich verveelt en doelloos rondhangt, heeft niet eens de energie om herrie te trappen.

Misschien nog wel het minst te benijden is Zhou Zhangxin, een jongetje dat in een kamer zit met zijn depressieve opa, van wie hij niet buiten mag spelen. Als een meisje hem vraagt wat hij later wil worden, zegt hij: 'Een wees.'  Dodelijk droge humor, onnavolgbare dialogen en lange, treurige stiltes schetsen de wereld van scherpzinnige, lanterfantende scholieren en hun ouders in winters Binnen-Mongolië.
De opeenstapeling van verveling en uitzichtloze misère wordt bij Li Hongqi op een droogkomische manier hilarisch. Zijn sobere, ingehouden stijl roept vergelijkingen op met Jim Jarmusch, Aki Kaurismäki en Roy Andersson.

Regisseur Li Hongqi (1976, Shandong, China) studeerde af aan de afdeling schilderen van de kunstacademie in Beijing. Hij maakte deel uit van een groep dichters in Nanjing en schreef diverse romans. Zijn debuutfilm ‘So Much Rice’ (2005) deed het goed op de filmfestivals van onder meer Locarno, Pusan en Vancouver. ‘Winter Vacation’ is zijn derde speelfilm. In Locarno won de film een Gouden Luipaard, en de Kring van Nederlandse Filmjournalisten beloonde de film tijdens het afgelopen International Film Festival Rotterdam met de KNF-prijs.

In een recent interview licht Hongqi zijn werkwijze toe: "Als mensen werken zijn ze doelgericht en volgen ze vaste patronen. Maar tijdens vakanties zijn ze vrij om te kiezen en kun je ze observeren in hun natuurlijke omgeving. Het contrast tussen die vrijheid en de lamlendigheid die ze op zulke momenten echt vertonen, komt zo veel sterker naar voren.” Men denkt vaak dat ‘Winter Vacation’ over China gaat. Dat die uitgebluste jeugd eigenlijk een ontmaskering is van de opgeklopte succesverhalen over China's economische vooruitgang. "Maar met opzet koos ik voor een non-descript stadje in Binnen-Mongolië. Het moest een doorsnee stadje zijn dat leek op alle stadjes in de wereld." Geen subversieve kritiek op de bewierookte post-Olympische grootmacht dus, maar een hernieuwde kijk op de menselijke conditie. "Een ernstige conditie".
Hoewel ‘Winter Vacation’ op het lachwekkende af somber en troosteloos is met z'n stille slapstick en uitgestreken gezichten, is de mensheid niet voor eeuwig verdoemd, verklaart Li. "Maar om aan het eind van de tunnel te komen, moeten we er wel eerst doorheen."
De droogkomische monotonie van het leven in het stadje is vastgelegd in prachtig gecomponeerde beelden. Elk shot is een stilleven. "De waarde van kleuren en compositie heb ik leren zien toen ik aan de kunstacademie studeerde. Ik heb zelfs het idee dat die precieze manier van naar de wereld kijken mijn fantasie stuurt."