THE HUNTER

De stille, maar trotse Ali, net ontslagen uit de gevangenis, haat zijn onbetekenende baantje als bewaker in een fabriek. Zijn baas verplicht hem 's nachts te werken, zodat Ali zijn vrouw en dochter veel te weinig kan zien.

Ali heeft één grote passie: jagen in de omgeving van de grote stad. Gewapend met zijn geweer voelt hij zich in die ondoordringbare bossen een vrij en gelukkig mens. Dan gaat alles mis: zijn gezinsleven wordt verwoest, waarna hij ernstig in de fout gaat - ineens is hij een vluchteling en wordt er in de bossen door agenten jacht op hem gemaakt. Maar wie is er nu de jager en wie de opgejaagde?

Regisseur Rafi Pitts zelf speelt de hoofdrol in deze spannende Iraanse thriller. In een interview onlangs noemde Pitts ‘The Hunter’ zijn eerste neorealistische western. Misschien komt die term inderdaad nog het dichtst bij ‘The Hunter’, een film die halverwege verandert van een broeierig drama in een soort metafysische actiefilm waarin de strijd op leven en dood wordt uitgevochten in een bosachtig niemandsland buiten de hoofdstad Teheran. In meerdere opzichten doet ‘The Hunter’ denken aan Krzysztof Kieslowski’s ‘A Short Film About Killing’ en aan Jerzy Skolimowski’s recente ‘Essential Killing’. Films die we dankzij een groep Poolse filmmakers in de jaren ‘70 ‘cinema van de morele onrust’ zijn gaan noemen: verhalen over situaties waarin de heersende macht moreel failliet is verklaard. Juist in zo’n wankele, explosieve toestand moeten volgens filmmakers vragen gesteld worden. En dat is precies wat ‘The Hunter’ wil doen.