Werner Herzog gaat op expeditie naar de hoogvlakten van Angola, een ondoordringbaar gebied ter grootte van Engeland, waar zich volgens de San- bevolking afstammelingen schuilhouden van de grootste olifantensoort ooit gezien. Deze reusachtige ‘spookolifanten’ zouden genetisch afwijken van alle andere Afrikaanse olifanten.
De Zuid-Afrikaanse zoöloog Steve Boyes is er al jaren van overtuigd dat de mythische dieren nog steeds bestaan, hoewel dat nooit wetenschappelijk is bevestigd. Door de ogen van Herzog wordt de zoektocht van de vasthoudende Boyes, die zich laat bijstaan door de beste spoorzoekers uit Angola en Namibië, veel meer dan een wetenschappelijk experiment.
Net als in zijn eerdere films is Herzog vooral gefascineerd door menselijke obsessies, dromen en verbeelding. Is het eigenlijk niet beter, vraagt hij zich met Boyes af, als de olifanten voor eeuwig aan het menselijk zicht onttrokken zijn? Als ze spoken blijven? En heeft het San-opperhoofd gelijk als hij stelt dat het lot van de olifanten direct en onlosmakelijk verbonden is met dat van de mens?
