In het New York van de jaren zestig kreeg de Japanse kunstenares Yayoi Kusama te maken met racisme en misogynie, terwijl ze in Nederland juist erkenning vond bij de Nul-beweging. Uniek archiefmateriaal, fotografie van onder anderen Harrie Verstappen en bijzondere ooggetuigenverslagen laten die roerige jaren herleven.
Performancekunstenaar Alicia Framis belicht Kusama's invloed op de hedendaagse kunst, vrouwelijke identiteit en radicale verbeelding. Animaties nemen de kijker mee in Kusama’s innerlijke belevingswereld en tonen hoe haar obsessieve, eindeloos herhaalde patronen niet alleen een artistiek handelsmerk zijn, maar ook een manier om hallucinaties en psychische problemen het hoofd te bieden. Daarmee is de film niet alleen een kunstenaarsportret, maar ook een krachtig verhaal over kunst als overlevingsstrategie.
